ruzgarinsarkisi

Yaşamın kıyısında…🌊

Mutlu yıllar?

Ölümle başlanan bir yıl. 

Eğlenmek icin giden ama eve dönemeyen yarım kalmış hayatlar,umutlar,dilekler…

Sonlanan hayatlar yaşamın kıyısındaki bizlerin sırtına acı bir yük.

Kıyafet değil ki çıkarıp rahatlayalım. Kolay değil ki ; vicdanını sosyal medyada yaptığı paylaşımların yanında bırakanlar gibi olalım.

Mutlu yılların olsun sevgili, 

Umutla baktığın ufukların olsun. 

Bizler de ölüm bizi nerde,nasıl karşılayacak merakıyla hayata tutunmaya ve yaşamanın,yaratılmış olmanın manasına ermeye çalışalım.  

Yaşam kırıntısı..🕊

Kaçıyordum.

arkama bakmadan.

Bakamadan.

Geçmişi unutmaya mahkum ve gelecekten mahrum bir şekilde
kaçıyordum.
Neyden mi?
Bilmiyorum.
Bir yerlerde büyük bir hata yapmış olmalıyım.
Yoksa bu kadar acı ve gözyaşı sırtlanmazdım omuzlarıma.
Silinmeye mahkum dediler
koşmaz ve durur isen eğer;
mahkumdur yaşadıkların ve anıların yok olmaya,
hayallerin elinden alınmaya mustehakdır
dediler,
adlarını bilmediğim,
yüzlerini hatırlamadığım
insan sandığım
belki de yanıldığım o adamlar.
koşmalıyım. Sevgili okur.
Çünkü esiriyim
korkumun.

Esiriyim;

anılarımın.

Yağmur başladı sonra.
botlarımdan ayaklarıma doğru su geçişini gayet net hatırlıyorum.
Yeni almıştım oysa ,
botlarımı.
Yeni kurmuştum daha mutluluk, başarı, muhabbet hayallerini.
Hayallerim gözyaşlarıma binip aktılar
yerdeki çamurlu suya hasret kalmışcasına

Hızla.

Koştum.

 

 

“Benimle kal…🍃”

Hayallerimdeki beni tanımalısın. 

Hayallerimdeki benle konuşmalı ve yaptığı komikliklere gülmelisin.

Herkesten uzakta sevgiye hasret iken sarılmalısın 

hayallerimdeki ben’e…

Daha eğlenceli ve hayat dolu olması hasebiyle belki daha çok anlaşır ve özgüvenine hayran kalarak daha çok gurur duyarsın basarılarıyla.

Hayallerimdeki beni özlüyorum.

Bekliyorum

Umudun batan güneşin ardından batmasına aldırmadan,

Her gecenin bir sabahı vardır sözüne sımsıkı sarılarak

Bekliyorum hayallerimdeki beni

ve ardından seni.

Gelmeni.

Bekliyorum.

Hayallerimle..🌼

E.A.’ya…

Saatten haberim yok. 

Kendimden de.

Senden de…

Olsun isterdim

Bir şeylerden haberim.

Özlediğimi kendime itiraf etmekten

usandım,

bir parça.

Yoruldum

Çaresizce düşünmekten,

Hayallerde dahi sensiz düşmekten…

Hayallerimde bile 

Yıllar sonra kavuşuyoruz

Hayaller benim elimde değil mi? 


Senden kalan çok şey var.

Benden sana pek bir şey kalmadığı için

Pişmanım.Üzgünüm.

Bu kalem gibi bitik…

Kalem değiştirilir, sıkıntı değil.

Özlem giderilir kavuşmakla.

Kavuşmak…

Mümkün mü? 

Belki de kavuşmamalıyız bir daha.

Bilmiyorum.

Bildiğim bir şey var: 

Seni özlüyorum.

20.11.2016-Pazar

Yağmur

Yagmur yağıyor.

Ve ben korkuyorum.

Sanki yeryüzüne düşen her damla,yakama yapışıp benden hesap soracakmış gibi korkuyorum.

Yağmur yağıyor. 

Şiddetine ve hızına bakarsam seller de akacaktır yakındır. 

Lakin Arap kızı umrumda değil şimdi.

Çünkü korkuyorum.

Ve yağmur yağıyor.

İşlediği gizli günahlar açığa çıkarsa diye korkan bir insan gibi, 

Her zaman yolunu gözlediğim yağmurdan 

Bu sefer korkuyorum.

Bir hata yaptı. 

Ve sonu ölüm oldu.

Yaşarken ölmemeliydi insan.

Ölümün en kötüsü nefes alırken ölmekti.

Öyleyse sonu ölümcül hatalar yapmamalıydı.

Ama yaptı insan. 

Defalarca.

Ve defalarca öldü.

Her öldüğünde canlıyken öldüğüne inandı.

Oysa her seferinde ölüydü.

Artık bitmeliydi.

Ya gercekten ölmeliydi,

Ya da ölene kadar yaşamalıydi;

Gerçek bir insan gibi…

Ama öldü insan. 

Anlardan bir an#1 

Sessizliğe ihtiyacımız var. Durmaya,soluklanmaya,yaşadığımızı hissetmeye ihtiyacımız var. 

Ey insan, 

Susarken de konuşabiliriz. Hem belki daha çok anlaşırız. 

Susuşmaya var mısın?